اينگونه نيست اگر
سارا
با دارا
دوستی كند
سهمي از درآمد كوچكش
صرف نان سفره اي خواهد شد

* * *
سفره هاي گرسنه
با چند لقمه سير می شوند
روح های گرسنه
هرگز
سير نمی شوند

بخشی از صحبتهای پسرم رامون. اين متن در ژانويه ی دو هزار و نه نوشته شده

صفر_ پول _كارتون _ويتامين

رامون:

انگيزه ي جمع آوری اشعار "كتاب سبز" آن هم بدون اجازه ي شاعرانی كه شعرشان در آن مجموعه است برايم نامشخص است، هويت فرد گرد آورنده نيز.
اگر كتاب سبز در ارتباط با حمايتهای شاعران، از جنبش مردمی ست پس چرا نام شاعرانی كه رسما و آشكارا در مقابل مردم (جبهه ی مقابل با مردم و همكاری با تئوريهای فاشيستي) ايستاده اند در اين مجموعه ديده می شود؟ هزينه ی انتشار اين كتاب از كجا تامين شده؟ چگونه می شود در مقابل اين همه ابهام و عدم رعايت اخلاق اوليه(عدم اجازه از شاعران برای انتشار اشعارشان)؛ اين كتاب و تهيه ی آن را جدی گرفت؟ در حاليكه فضای امنيتی درون ايران بيداد می كند اعتماد برای دادن آدرس و تحويل كتاب از گردآورنده ای با اين همه تناقض عجيب نيست؟

http://www.akharin30gar.blogfa.com/

تظاهرات بزرگ 22 بهمن در استکهلم با همراهی رهبران4 حزب پارلمانی سوئد _ زمان:پنج شنبه 11 فوریه ساعت 17 بعد از ظهر_ مکان: میدان مرکزی شهر استکهلم سرگل توری_ برگزارکننده: "جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران

تنها كتاب آنتالوژی مورد تاييد شاعران مردمی، كتاب صدای اعتراض قلم به كوشش دكتر مهناز بديهيان و همكاری آزاده دواچی ست

با وجود تكثر در انديشه، در اعتراض به ديكتاتورها ما همه يك نداييم، ما همه يك صداييم، تقديم به ندا، سهراب و دهها گل زيبايی كه در حماسه ی آزادی خواهی ايران جاودانه شدند:

...

خبر نشر کتابی که همه منتظر آن بودیم:
صدای اعتراض قلم: تابستان 2009 ایران

خبر نشر کتابی که همه منتظر آن بودیم:
صدای اعتراض قلم: تابستان 2009 ایران 
  به كوشش مهناز بدیهیان
با همکاری آزاده دواچی
این کتاب با آثاری از بسیاری از شاعران و نویسندگان داخل و خارج از ایران ، بازتابی ست از صدای اعتراض در ارتباط با خیزش مردم ایران پس از انتخابات تابستان 2009 .
شاعرانی که آثارشان در این کتاب آمده است
شبنم آذر، منصوره اشرافی ، سوری احمدلو، بیژن باران ، مهناز بدیهیان، حسن بصیری، فرشته پناهی، شاهرخ تندرو صالح،
محمدرضا جعفری، سرور جوان، داریوش خطیر، اسماعیل خوئی ، آزاده دواچی، یداله رویایی، فرامرز سلیمانی، فریبا شادکهن،
جعفر شفیعی، نسب، مهرداد شهابی، لیلا صادقی، محمد صبوری، میرزا آقا عسگری ، مرواريد قادري، علی کریمی، بابک صحرانورد،
معصومه ضیائی، هومن عزیزی، نصرت الله مسعودی، محمود معتقدی، رباب محب، مرتضی میر افتابی،
آرش نصرت­اللهی، مجید نفیسی، مینو نصرتمریم هوله، کوروش همه خانی، راحله یار, اسماعیل یوردشاهیان اورمیا
داستان ها از رضا بی شتاب، علی زوارکعبه، بابک صحرانورد، سروش عليزاده
جهت خرید کتاب از طریق اینترنت و یا پست به صفحه ی اصلی ماهمگ مراجعه کنید
کتابی بهمین نام با برگزیده ی جدید ی از شعرهای اعتراضی ایران در حال ترجمه به انگلیسی است. ادیت این کتاب را 20 شاعر سرشناس آمریکا به عهده دارد. لطفا در گزینش این اشعار با ما همکاری کنید. جهت تماس:
badihian@gmail.com

برگرفته از نشريه ی اينترنتی ماهمگ

دوستان عزيز لنگ ريتم و وزن اين مثنوی را بر سنگلاخ و سلاخی خيابانهای امروز ببخشاييد 

تقديم به دليران ميهنم كه با پوشش زنانه حدشان مي زنند

 تنها تكه ای پارچه ام دور دلاوران سرزمينم

اي سرو ايستاده ي محكم، بپيچ مرا
خورشيدم و هميشه ابر گرفته هيچ مرا

عريان شو و مرا چو حقيقت به خود بپيچ
از اين دروغ نجابت، بگو چه مانده؟ هيچ!

عريان شو و مرا چو گيسو به باد ده
رمز يگانگی به جهان را تو ياد ده

تو در برابر چشم جهان ايستاده ای
راه بريده ی ديروز به فردا گشاده اي

سلول انفرادی و قدی ز روح خصم
هر كس به وسع وجودش جهان را كشيده رسم

تو در جهان به جهان جا نمی شوی
با ما بگو به كجاها تو می روی؟

پر كرده ای شب ما با ندای خويش
از بوسه بوسه ی سلولهای خويش
 

سلول انفرادی اگر عشق بود رهبرت
ديوارهای مكرر نبود حرف آخرت

از شوق وسوسه ي تب ديدارها
ويران كند جنون همه ديوارها

آری دلاور در بند توكل به عشق كن
خود اعتبار عشقی و در آيينه عشق كن

عريان شو و مرا چو گيسو به خود بپيچ
از اين دروغ نجابت بگو چه مانده؟ هيچ!

در چه راههایی
میله ها
سبز می شوند

زخمهای آزاد شده را
پناه می دهی
باندپیچی کنی
یا بند؟

از پیراهن زخمی تهران*
تا تی شرت وُیس آف آمریکا
یک خاورمیانه
بر زمین افتاده است

تکه
تکه می شود
وطنم
و تنم
دست این چاقو
بازار مشترک است

اشاره به پیراهن خونینی ست که احمد باطبی گرامی و عزیز*
در واقعه ۱۸ تیر ۱۳۷۸ به دست گرفت

و تی شرت وُیس آف آمریکا که در پنجم سپتامبر دو هزار و نه، در برافراشتن طومار سبز در استکهلم به تن داشت

منتشر شده در اخبار روز

از راهی
گلوله خورده می آیم
که از خیابان و
زندان و
گور
عبور کرد


رد لخته ها را
از من بگیر
ادوکلنهای جهان
بوی نفت می دهند


واقعیتی برهنه ام اکنون
که در هیچ شیشه ای
نمی گنجم
از نبض و
پشت گوش و
پشت گردنت
چکه می کنم 

منتشر شده در سايت اخبار روز